Deze insecten planten zich het hele jaar door met grote snelheid voort. Het vrouwtje draagt de eitjes in een soort zak, de oötheca, die onder aan haar buik zit. Elke oötheca kan 12 tot 50 lange, dunne eitjes bevatten. De poppen komen uit de eitjes en groeien uit tot volwassen kakkerlakken. Één Duitse kakkerlak en haar kroost kunnen in één jaar tijd 300.000 nieuwe kakkerlakken voortbrengen. Één Amerikaanse kakkerlak en haar kroost kunnen in één jaar tijd 800 nieuwe kakkerlakken voortbrengen.

In vele huizen zijn kakkerlakken een veel voorkomend en hardnekkig probleem. Ze hebben een afstotelijk uiterlijk, ze zijn vies en ze veroorzaken onaangename geurtjes. Kakkerlakken kunnen ook gevaarlijke ziektekiemen, zoals salmonella, met zich meedragen en verspreiden en zijn de belangrijkste bron van allergieën en astma. Eigenlijk brengen ze 75 tot 80 procent van hun tijd door met rusten in spleten en dan lijkt het alsof ze er niet zijn. Maar, wanneer ze actief zijn, brengen ze de meeste tijd door met het zoeken naar voedsel, water of een partner en zo veroorzaken ze problemen. Dit omdat ze via grote hoeveelheden bacteriën en infectieuze micro-organismen met zich meedragen, waarmee ze borden, bestek of blootliggend materiaal besmetten via hun speeksel en uitwerpselen. Deze insecten zijn niet alleen erg goed in ontsnappen, maar ook in overleven: ze eten vrijwel alles, omdat ze omnivoor zijn. Hoewel ze de voorkeur geven aan vleesproducten of zoete levensmiddelen, kunnen ze, als er niets anders is, ook overleven op stukken stof of papier.

Kakkerlakken vind je vrijwel overal ter wereld en ze kunnen overleven in zeer diverse omgevingen, van huizen tot extreem koude klimaten.

Kakkerlakken leven meestal in grotten, mijnen, vogelnesten, termietennesten, woestijnen en vlak bij water... meestal buitenshuis.

Ongeveer 20 kakkerlaksoorten leven in temperatuursomstandigheden en bij een vochtigheidsgraad die sterk lijken op degene die mensen nodig hebben.

Ze leven het liefst in huizen, restaurants, winkels die levensmiddelen verkopen, ziekenhuizen enz. In deze omgevingen met een stabiel klimaat kunnen ze goed overleven.

Kakkerlakken dragen grote hoeveelheden ziektekiemen en bacteriën mee op hun lichaam. Er zijn gevallen waarin kakkerlakken de oorzaak waren van tuberculose, cholera, lepra, dysenterie en tyfus, naast andere vaker voorkomende ziekten zoals salmonella infecties.

Kakkerlakken kunnen een hoofdamputatie overleven als ze goed gevoed zijn, hoewel ze zich natuurlijk niet meer kunnen voeden en na een paar weken doodgaan.

Ze kunnen een 6 tot 15 keer hogere radioactieve straling aan dan mensen.

Kakkerlakken geven de voorkeur aan voedsel met veel zetmeel, vet en suiker, maar kunnen alles eten, van leer tot lijm.

Sinds ze voor het eerst verschenen in het Carboon, ongeveer 300 miljoen jaar geleden, zijn ze vrijwel niet veranderd.

Ze zijn vrijwel blind en gebruiken hun voelsprieten die constant in contact staan met oppervlakken om trillingen en veranderingen in temperatuur en vochtigheid op te merken.

Kakkerlakken gaan meestal op hun rug liggen als ze doodgaan; door de rigor mortis trekken hun poten samen, verliezen ze hun evenwicht en vallen om. Maar dit is ook een houding die ze aannemen als verdedigingsmechanisme, door net te doen alsof ze dood zijn.

Zorg dat er geen levensmiddelen liggen en voorkom vochtigheid.

Zet de vuilnis vaak buiten.

Was de vaat en droog deze zo snel mogelijk af.

Gooi oude dozen en kranten weg.

Houd de keukenvloer, werkbladen en provisiekasten schoon.

Reinig en stofzuig vaak achter ovens, magnetrons, broodroosters en koelkasten.

Maak voedselresten en gemorste vloeistoffen in of bij huishoudelijke apparaten schoon.

Laat kinderen niet buiten de keuken eten.

Bewaar eten in goed afgesloten plastic bakken.

Maak alle gaten en spleten buiten dicht om te voorkomen dat kakkerlakken het huis binnenkomen.

Houd het sanitair schoon.

Houd de kelder droog.

Ventileer.

Gebruik vallen om te kijken waar de insecten zitten en hoeveel het er zijn.